مفصل مچ پا از سه استخوان تشكيل شده است:

Talus/ fibula/tibia

استخوان ها يك سوكت را تشكيل مي­دهند كه مفصل مچ پا در آن حركت مي­كند. رباط ها اين استخوان­ها را بهم متصل كرده و در كنار هم بصورت پايدار قرار مي­دهند و اجازه عملكرد مناسب را به آنها مي­دهند.

عضلات و ‌تاندون ها رباط ها را احاطه كرده اند. رگ هاي خوني، اعصاب و پوست،‌رباط ها و تاندون ها را پوشش مي­دهند. مفصل مچ، پا را به سمت بالا و پايين حركت مي­دهد و درست در زير آن مفصلي از نوع سوكت و گوي اجازه حركت داخل و خارج را به پا مي­دهد.

هنگاميكه مچ پا پيچ مي­خورد،‌ رباط كشيده شده و بصورت جزيي يا كامل پاره مي­شود.

رايج ترين علايم پيچ خوردگي مچ پا:

اغلب مچ پا،‌حساس، ‌متورم و با تغيير رنگ و كبودي روبرو مي­شود. مچ پا مي­تواند كاملا نسبت به لمس دردناك باشد. همچنين راه رفتن مي­تواند متناسب با شدت پيچ خوردگي دشوار باشد. امكان دارد يك احساس عدم تعادل اتفاق بيفتد. (در موارد شديد و همراه با پارگي رباط)

پيچ خوردگي مچ پا درجات مختلف دارد :

پيچ خوردگي نوع اول خفيف ترين نوع بوده و هنگامي اتفاق مي­افتد كه رباط كشيده شده باشد يا كمي پارگي داشته باشد.

پيچ خوردگي نوع دوم هنگامي اتفاق مي­افتد كه بخشي از رباط ها  كاملا پاره شده باشند.

پيچ خوردگي نوع سوم شديدترين نوع بوده و با پارگي كامل رباط ها همراه است و يك بي ثباتي در مفصل مچ پا اتفاق مي­افتد. در اين مرحله با تشخيص پزشك معمولا از آتل استفاده مي­شود.

به محض اينكه دچار آسيب ديدگي شديد بايد از روش نگه داري، استراحت،‌يخ گذاشتن، فشرده كردن و بستن با باند كشي و بالابردن پا استفاده كنيد. اين روش باعث مي­شود از پيشرفت آسيب ديدگي جلوگيري شود.

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
احساس رایگان برای کمک!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *